?What Am I

?What Am I
من خود چيستم؟
كودكي كه در شب گريه مي كند،
كودكي كه در تاريكي براي نورگريه مي كند،
وهيچ زباني جز گريه ندارد.
 گريه رمز نياز وعرض اشتياق است ،
ودر دعا آمده است كه "لا املك الا الدعا " (من هيچ چيز جز دعا وخواست ندارم).جوهر ذات آدمي همان خواست است .نفس ناطقه يعني خواستن وعشق داشتن.وچون سرمايه ما تنها خواستن است،هرچه خواست عظيم تر ،آدمي برزگ تر وشريف تر.نفس اماره وديگر نفوس شيطاني چون مزينه ومسوله وغيره كه نام برده اند ،عيبشان در خواستن نيست ،بلكه در كم خواستن وبه كم قانع شدن است.خواستن نشان ظرفيت وقابليت آدمي است ،وهر آروزيي نشان قابليت وتوانايي خاصي در ماست واين همه عرض نياز وگريه وزاري كه در ادب عرفاني پارسي مي بينيم،چنان كه بعضي به طعن گفته اند ،ضجه ومويه يا زنجموره نيست ،بلكه همه نشان عاشقي وشوق به وصال آن يگانه اي است كه نور آسمانها وزمين است:
گريه بر هر درد بي درمان دواست
چشم گريان چشمه فيض خداست
 تا نگريد ابركي خندد چمن
 تا نگريد طفل كي نوشد لبن
 برق عقل ما براي گريه است
 بگريد نيستي از شوق هست (مثنوي)
14/2/1387

شنبه ۱۴ اردیبهشت ۸۷ - نسخه مناسب چاپ

ارسال آدرس مطلب به ايميل :
آدرس ایمیل شما :
پیغام (کوتاه):

© 2007 DrMohebbati.com - All rights reserved , Hosted & Designed by Azarnic.com